Nie ma pracy – nie ma wynagrodzenia
Pracownik spóźniający się do pracy w konsekwencji nie wypracowuje wymiaru godzin, jaki przypada na dany okres rozliczeniowy. Ponieważ przepisy nie przewidują w tym przypadku zachowania prawa do wynagrodzenia – masz prawo nie wypłacić mu pensji za czas nieprzepracowany w związku ze spóźnieniem. Chyba, że późniejsze stawienie się do pracy spowodowane było przyczynami, które nie mogą pozbawić pracownika wynagrodzenia np. zwolnienie na czas badań lekarskich honorowego dawcy krwi, lub przeprowadzanie okresowych, czy kontrolnych badań lekarskich.
Jeżeli jednak przyczyny spóźnień są innego rodzaju (np. korek, zwykła wizyta u lekarza, zaspanie) możesz obniżyć wynagrodzenie pracownika o czas nieprzepracowany. Tym bardziej, jeżeli występują one często i w konsekwencji prowadzą do dużej ilości nieprzepracowanych godzin (np. pracownik codziennie przychodzący do pracy 10 minut później może w ciągu miesiąca nie wypracować ok. 3 godzin).

Odpracowanie tak, ale tylko w tej samej dobie
Możliwa jest także sytuacja, w której pracownik, po uzgodnieniu z pracodawcą, odpracuje czas spóźnienia. Jednakże takie odpracowanie powinno mieć miejsce w dniu, w którym rozpoczął on później pracę.

Przykład 1
Pracownik zamiast o godzinie 8.00 stawił się do pracy o godz. 8.30. W tym też dniu powinien zakończyć pracę o godz. 16.30, zamiast o 16.00.
W przeciwnym wypadku (tj. odpracowywaniu spóźnień w innym dniu) może dojść do przekroczeń dobowego wymiaru czasu pracy, a w konsekwencji do obowiązku wypłaty wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych.

Przykład 2
Pracownik zatrudniony w podstawowym systemie czasu pracy, na skutek spóźnień do pracy nie przepracował w sumie 2 godzin. Postanowiono iż odpracuje je łącznie w jednym dniu – innym niż dni spóźnień. Pracownik rozpoczął więc pracę o godz. 7.00 i zakończył o godz. 17.00. Przepracował zatem nie 8 a 10 godzin, a więc 2 godziny ponad ustalony dla niego dobowy wymiar czasu pracy.

Porozmawiaj z pracownikiem
Pracodawca ma także prawo dyscyplinować pracownika spóźniającego się do pracy karą regulaminową (np. upomnienia). Niemniej jeżeli spóźnienia są regularne warto najpierw porozmawiać z pracownikiem i ustalić ich przyczynę. Być może wynikają one np. z konieczności odwiezienia dziecka do przedszkola, które otwierają o oznaczonej godzinie. W takich życiowych przypadkach sposobem na wyeliminowanie spóźnień może być ustalenie z pracownikiem (na jego wniosek) indywidualnego rozkładu czasu pracy i rozpoczynanie przez niego pracy np. 30 minut później od czasu ustalonego przez pracodawcę.

Podstawa prawna:
Art. 80, 81, 229 § 3, 151 §1, 108 § 1, 142 kp
rozporządzenie MPiPS z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy