Uwaga! Bezpłatny informator „Czas pracy a obniżanie kosztów zatrudnienia”. Informator możesz otrzymać już dziś. I to zupełnie BEZPŁATNIE. Wystarczy, że zapiszesz się na wybrane biuletyny e-mailowe. Na bieżąco otrzymasz e-mailem informacje, które ułatwią Ci prowadzenie spraw kadrowych i pomogą ustrzec się błędów w wykonywaniu codziennych obowiązków. Zapisz się na:
KadryOnline.pl: Czas pracy: Czas pracy a przerwy na palenie papierosów
Zatrudniamy 15 pracowników, w tym 10 na stanowiskach robotniczych, którzy często nawet 10 razy dziennie palą papierosy. Jak traktować przerwy „na papierosa” w czasie pracy? Czy są regulacje dotyczące czasu i częstotliwości, w którym pracownicy mogą palić? Czy wolno im opuszczać stanowiska pracy?
Żadne przepisy nie upoważniają pracownika opuszczania stanowiska i palenia tytoniu w czasie pracy. Pracownik może jedynie wykorzystywać na ten cel przysługujące mu ze względu na wykonywaną pracę przerwy.
1. Nie przewiduje się oddzielnych przerw na palenie Co do zasady, czas pracy pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy wynosi 8 godzin na dobę i 40 godzin przeciętnie w tygodniu. Pracodawca może wydłużyć dobowy wymiar czasu pracy bądź wprowadzić przerwy niewliczane do czasu pracy tylko wtedy, gdy dopuszczają to powszechnie obowiązujące przepisy prawa pracy.
Żaden przepis prawa nie przewiduje specjalnej przerwy lub kilku przerw w pracy na czas palenia tytoniu. Pracownicy mogą natomiast w tym celu wykorzystać przysługujące im przerwy w czasie pracy. Dotyczy to przede wszystkim 15-minutowej przerwy - tzw. „śniadaniowej” - dla pracowników, których czas pracy wynosi co najmniej 6 godzin oraz 5-minutowej przerwy po każdej godzinie pracy przy obsłudze monitora ekranowego. Do wspomnianej przerwy 5-minutowej mają prawo pracownicy użytkujący w czasie pracy monitor ekranowy co najmniej przez połowę dobowego wymiaru czasu pracy. Poza tym pracownicy mogą palić w trakcie tzw. przerwy „lunchowej” (w wymiarze do 60 minut) - jeżeli w ich zakładzie pracy taka została wprowadzona.
W stosunku do palących pracowników pracodawca może domagać się niewykorzystywania czasu pracy na palenie. Nie może natomiast przesądzić o wydłużeniu ich czasu pracy ze względu na dużą ilość przerw. Pracodawca może określić w regulaminie pracy godziny rozpoczynania bądź ogólnie zasady korzystania z obowiązkowych przerw.
2. Dodatek motywacyjny lub kara porządkowa jako przykłady rozwiązań W celu zniwelowania problemu częstych przerw w czasie pracy wykorzystywanych na palenie można zastosować pewne rozwiązania, np.:
• wprowadzenie specjalnego dodatku motywacyjnego dla pracowników deklarujących niepalenie tytoniu w miejscu i czasie pracy,
• wprowadzenie kar porządkowych i ograniczanie premii za naruszanie zakazu palenia tytoniu w czasie pracy.
Podstawa prawna: » § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz.U. z 1998 r. nr 148, poz. 973),
» art. 129 § 1, art. 134, art. 142 Kodeksu pracy.
Pracownica ma harmonogramowe godziny pracy 7.00-15.00. Między godz. 14.00 a 15.00 wykorzystuje przerwę na karmienie dziecka piersią (wychodzi z pracy o godzinę wcześniej, a wynagrodzenie ma wypłacane jak za 8 godzin). Któregoś dnia musiała pracować dłużej - od 7.00 do 16.00. Jak powinniśmy rozliczyć te 2 dodatkowo przepracowane godziny (14.00-16.00), z których pierwsza przypadała na harmonogramowe godziny pracy, ale zwykle była wówczas wykorzystywana przerwa na karmienie dziecka?
Pracownik idzie na urlop wypoczynkowy od 1 do 9 maja 2010 r. Za święto 1 maja kierownik jednostki wyznaczył dzień wolny na 4 maja. Czy pracownikowi, który w tym czasie będzie na urlopie, będzie potem przysługiwał dodatkowy dzień wolny za 1 maja? A jak wyglądałaby sytuacja, gdyby pracownik w tym czasie był na zwolnieniu lekarskim?
Jeżeli pracownik pracuje w systemie 12-godzinnym, co drugi dzień, to czy w związku ze świętem 1maja 2010 r. też obniżamy mu czas pracy? Jeżeli tak, to o ile godzin? 8 czy 12, bo tyle dziennie pracuje.
W naszej firmie mamy 1-miesięczny okres rozliczeniowy i dzień wolny za 1 maja 2010 r. trzeba było odebrać w ciągu okresu rozliczeniowego, czyli do końca maja. Każdy z pracowników miał prawo do wybrania dowolnej daty. Jednak parę osób tego nie uczyniło. Czy w takiej sytuacji pracownik może to zrobić później, czy ten dzień „przepada”? A może kierownik powinien pracownikowi za taki dzień zapłacić? Podkreślam, iż nieodebranie dnia wolnego w przypadku tych pracowników nie wynikało z winy pracodawcy.
Proszę o informację jak rekompensować nadgodziny na wniosek pracownika w systemie równoważnym 12-godzinnym? Pracownica na recepcji w hotelu pracuje po 12 godzin w systemie zmianowym. Czy za przepracowane 36 nadgodzin należy się oddać 3 dni wolnego (36godzin), czy trzeba oddać 5 dni.
Czy pracodawca (firma zagraniczna, zarejestrowana w Polsce, obsługująca klientów ze Szwajcarii) może nakazać pracownikom pracę w obowiązujące w Polsce święta? Dni wolne natomiast obowiązują wtedy, kiedy w Szwajcarii są święta (np. 1 sierpnia) bądź w okresie rozliczeniowym (3 miesiące) pracownik otrzymuje adekwatną ilość dni wolnych. Podkreślam, że nie są to sporadyczne przypadki pracy w dni świąteczne. Pracodawca na początku roku przedstawia grafik, w które dni świąteczne pracujemy, a które (wg dni świątecznych w Szwajcarii) są dniami wolnymi. Czy jest to zgodnie z polskim prawem pracy?
Pracownik był zatrudniony na ½ etatu, odnotowywał godziny swojej pracy na liście obecności. W trakcie godzin pracy wychodził do lekarza lub załatwiać inne sprawy, odbywało się to za ustną zgodą pracodawcy. Godziny te pracownik odpracowywał w innym terminie, głównie w soboty, co nie było odnotowane na liście obecności. Po otrzymaniu wypowiedzenia pracownik żąda zapłacenia nadgodzin, które rzekomo przepracował. Nie były to jednak nadgodziny, lecz odpracowywanie godzin nieobecności. Nie ma tego w dokumentacji odnotowanego. Czy ten pracownik ma możliwość wygrania w sądzie?