Uwaga! Bezpłatny informator „Czas pracy a obniżanie kosztów zatrudnienia”. Informator możesz otrzymać już dziś. I to zupełnie BEZPŁATNIE. Wystarczy, że zapiszesz się na wybrane biuletyny e-mailowe. Na bieżąco otrzymasz e-mailem informacje, które ułatwią Ci prowadzenie spraw kadrowych i pomogą ustrzec się błędów w wykonywaniu codziennych obowiązków. Zapisz się na:
KadryOnline.pl: Orzeczenia SN: Jak wyznaczać zadania w zadaniowym czasie pracy
Zasadniczo nie jest dopuszczalne w ramach zadaniowego czasu pracy wyznaczenie osiągnięcia określonego rezultatu ekonomicznego jako elementu przeliczeniowego czasu pracy.
Wyrok SN z 15 listopada 2006 r., I PK 117/06
Stan faktyczny: Andrzej W. był doradcą handlowo-technicznym w spółce H. Strony ustaliły, iż czas pracy pracownika określają powierzone mu zadania. Zadaniem do wykonania było zaś osiągnięcie określonej wartości sprzedaży w 2-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Andrzej W. był rozliczany z wykonanych zadań, natomiast pracodawca nie rozliczał czasu pracy pracownika, jaki przeznaczał na realizację tych zadań.
W trakcie zatrudnienia pracownik nie zgłaszał pracodawcy, że nie jest w stanie wykonać powierzonych mu zadań w ciągu 8 godzin dziennie. Jednak po rozwiązaniu przez pracodawcę umowy o pracę zażądał zapłaty za nadgodziny. Pracodawca nie uznał żądania pracownika i sprawa trafiła do sądu pracy.
Uzasadnienie SN: Sąd Najwyższy podkreślił, że istotą zadaniowego czasu pracy jest wyznaczenie pracownikowi zadań do wykonania. Określenie tych zadań musi być precyzyjne, skonkretyzowane, a ich zakres nie może podlegać zmianom w zależności od sytuacji na rynku sprzedaży i rynku usług. W ocenie SN skoro zadaniem do wykonania przez Andrzeja W. było m.in. osiągnięcie określonej wartości sprzedaży w 2-miesięcznym okresie rozliczeniowym, to tym samym w sposób niedopuszczalny przerzucono na pracownika ryzyko działalności gospodarczej pracodawcy. Takie określenie zadań jest sprzeczne z istotą stosunku pracy.
Pracownik, który z własnej winy – choćby tylko nieumyślnej – wyrządził szkodę w mieniu pracodawcy, a następnie odmawia jej naprawienia na zasadach określonych w przepisach Kodeksu pracy, może zostać przez pracodawcę zwolniony w trybie dyscyplinarnym.
Z uzasadnienia wyroku SN z 7 maja 2008 r., II PK 307/07
Gdy pracownik naruszył przepisy wewnętrzne formalnie obowiązujące u pracodawcy, które jednak w praktyce nie były ściśle przestrzegane, zastosowanie wobec niego zwolnienia w trybie dyscyplinarnym jest niedopuszczalne.
Z wyroku SN z 11 lutego 2008 r., II PK 165/07
Nie jest pracą w nadgodzinach świadczenie przez pracownika dobrowolnie w czasie wolnym od pracy, nie objętych umową o pracę usług kierowcy na rzecz współpracowników, korzystających wspólnie z nim z programu wyjazdów turystycznych, rekreacyjnych i wypoczynkowych, które ułatwiał im pracodawca udostępniając własne pojazdy samochodowe, celem bezpłatnego zaspokajania potrzeb socjalnych pracowników.
Wyrok SN z 23 stycznia 1998 r., I PKN 239/97
Pracodawca ma prawo informować podwładnego o zastrzeżeniach do sposobu wykonywania przez niego pracy i możliwych tego konsekwencjach, o ile robi to z poszanowaniem godności pracownika oraz zasad współżycia społecznego. Stres psychiczny, wywołany u pracownika taką „trudną rozmową” nie może być współprzyczyną wypadku przy pracy.
Z wyroku SN z 26 marca 2008 r., I PK 260/07
Automatyczne uznawanie, że każdy nosiciel wirusa HIV jest całkowicie niezdolny do służby w Policji na jakimkolwiek stanowisku bez względu na jego stan zdrowia, jest niezgodne z Konstytucją.
Wyrok TK z 23 listopada 2009 r., P 61/08
Możliwe jest przyjęcie średniego dochodu na członka rodziny, jako usprawiedliwionego kryterium oceny sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby ubiegającej się o przyznanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokości dopłat z funduszu świadczeń socjalnych.
Wyrok SN z 6 lutego 2008 r., II PK 156/07
Brak zatwierdzenia przez właściwy podmiot decyzji o zmianie struktury organizacyjnej pracodawcy w chwili dokonywania pracownikowi wypowiedzenia musi być potraktowany, jako brak prawnie skutecznej zmiany tej struktury, a tym samym brak rzeczywistej likwidacji stanowiska pracy.
Wyrok SN z 23 lipca 2008 r., I PK 310/07
Pracodawca jest zobowiązany nie tylko zatrudniać pracownika zgodnie z ustalonym rodzajem pracy i we właściwym miejscu, ale także w stosownym wymiarze i rozkładzie czasu pracy.
Wyrok SN z 2 czerwca 1995 r., I PR 1/95
czytaj więcej
