Stan faktyczny: Ryszard R. był zatrudniony w jednej ze spółek na podstawie umowy na czas określony od 5 czerwca do 5 grudnia 2004 r. Pracownik od 5 czerwca do 24 lipca 2004 r. pracował na budowie eksportowej w Niemczech. Gdy powrócił do kraju pracodawca zapewnił go, że wkrótce będzie kolejny wyjazd. Gdy to jednak nie następowało, Ryszard R. wielokrotnie zgłaszał pracodawcy gotowość do niezwłocznego podjęcia dalszego zatrudnienia. Tymczasem 18 sierpnia 2004 r. otrzymał świadectwo pracy obejmujące okres od 5 czerwca do 24 lipca 2004 r. Wynikało z niego, że umowa o pracę została rozwiązana za porozumieniem stron ze skutkiem na 24 lipca 2004 r. Wówczas pracownik skierował pozew do sądu pracy. Zażądał od pracodawcy odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę z naruszeniem prawa. Pracodawca twierdził zaś, że pracownik „milcząco” zgodził się na rozwiązanie umowy za porozumieniem.

Uzasadnienie SN: Sąd Najwyższy przyznał rację pracownikowi. Zdaniem SN, pracodawca nie może jednostronnie oświadczyć pracownikowi, że rozwiązał z nim umowę o pracę za porozumieniem stron. Zawierając porozumienie stron pracownik i pracodawca składają bowiem zgodne oświadczenia woli co do sposobu rozwiązania łączącego ich stosunku pracy (art. 30 § 1 pkt 1 kp). A zatem na taki tryb rozwiązania umowy musi się w sposób wyraźny zgodzić pracownik.