Stan faktyczny: Trzech pracowników firmy telekomunikacyjnej usiłowało przywłaszczyć sobie należący do pracodawcy kabel z kanalizacji telefonicznej. Pracownicy zostali przyłapani na gorącym uczynku. Wówczas zaproponowali pracodawcy rozwiązanie umów o pracę za porozumieniem stron. Pracodawca zgodził się na to, pomimo, że istniały w tej sprawie uzasadnione powody do dyscyplinarnego rozwiązania umów z pracownikami.
Tymczasem już po rozwiązaniu umów pracownicy pozwali pracodawcę o zapłatę dodatkowych odszkodowań, jakie wynikały z zakładowego Pakietu Socjalnego i przysługiwały pracownikom firmy w ramach programu odejść dobrowolnych. Powodowie stwierdzili, że takie odszkodowanie im się należy, skoro to oni wystąpili z inicjatywą rozwiązania stosunku pracy.

Uzasadnienie SN: Sąd Najwyższy nie uwzględnił roszczeń pracowników, powołując się m.in. na art. 8 Kodeksu pracy (nadużycie prawa). Zdaniem SN skoro pracownicy usiłowali dokonać kradzieży mienia należącego do pracodawcy, to ich zachowanie było ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych. Takie okoliczności uzasadniałyby nawet zastosowanie przez pracodawcę zwolnienia dyscyplinarnego. A zatem dopuszczalne i zgodne z prawem było podjęcie przez pracodawcę decyzji o nieprzyznaniu pracownikom dodatkowych odpraw wynikających z przepisów wewnątrzzakładowych, mimo, że ostatecznie do ustania stosunku pracy doszło na mocy porozumienia stron z inicjatywy tych pracowników.