Stan faktyczny: Dariusz G., lekarz pogotowia ratunkowego, podczas pełnienia dyżuru otrzymał wezwanie do pacjentki, która zasłabła. Skontaktował się w tej sprawie z lekarzem pierwszego kontaktu pacjentki, który stwierdził, że do chorej powinna pojechać karetka, gdyż leczy się ona na schorzenia neurologiczne. Pomimo tego Dariusz G. uznał, że pomoc pogotowia ratunkowego nie jest potrzebna. Wówczas lekarz rodzinny udał się do chorej osobiście, stwierdził krótkotrwałą utratę przytomności i skierował pacjentkę do szpitala. Tymczasem, w związku ze skargą rodziny pacjentki na działalność pogotowia, pracodawca ukarał Dariusza G. upomnieniem oraz pomijał go przy ustalaniu grafiku dyżurów przez okres pół roku. Pracownik uznał to za dyskryminację i nierówne traktowanie w zatrudnieniu. Zażądał przed sądem pracy uchylenia upomnienia oraz wypłaty wynagrodzenia za czas gotowości do pełnienia dyżurów.

Zastosuj w praktyce: Wprawdzie omawiany wyrok SN dotyczy sfery budżetowej, jednak można go odnieść także do pracodawców prywatnych. A mianowicie, gdy pracownik lekceważąco podchodzi do wykonywania obowiązków służbowych, pracodawca ma prawo potraktować go z tego powodu mniej korzystnie w stosunku do pozostałych pracowników z tej samej grupy zawodowej. Może, np. pozbawić pracownika przywileju, który został przyznany innym. Takie zachowanie pracodawcy nie będzie uznane za dyskryminację. Nie naruszy też zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Zasada ta oznacza bowiem konieczność przyznania pracownikom równych praw z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Gdy więc pracownik poważnie narusza swe obowiązki, nie może oczekiwać, że otrzyma od pracodawcy takie prawa, jakie przysługują bardziej sumiennym od niego pracownikom.