Stan faktyczny: Zbigniew N. był dyrektorem w spółce R., będącej przedstawicielem koncernu zagranicznego R. Jego obowiązkiem było m.in. przygotowywanie ofert handlowych dla polskich klientów spółki. Zgodnie z wewnętrzną procedurą, opracowując oferty dla kluczowych klientów dyrektor powinien uzyskać uprzednią zgodę prezesa zarządu spółki. Jednak z powodu ciągłej nieobecności prezesa zarządu spółki Zbigniew N. faktycznie sam zarządzał spółką.
Dnia 2 sierpnia 2006 r. Zbigniew N. polecił zapytać centralę koncernu o wysokość cen sprzedaży produktu, którym była zainteresowana firma G. i nazajutrz otrzymał odpowiedź. Wówczas polecił podwyższyć zaproponowaną przez zarząd cenę o 10% i taką ofertę przesłać firmie G. Ostatecznie firma G. zrezygnowała jednak z zawarcia umowy.
Wkrótce po tym, spółka R. zwolniła Zbigniewa N. dyscyplinarnie. Jako przyczynę wskazano działanie pracownika na szkodę firmy - przygotowanie i złożenie bez wiedzy prezesa zarządu niekorzystnej oferty cenowej dla firmy G., co spowodowało utratę zleceń i było niezgodne z regulaminem. Zbigniew N. uznał rozwiązanie umowy za bezzasadne i zażądał przed sądem pracy odszkodowania z tego tytułu.

Uzasadnienie SN: Sąd Najwyższy zgodził się z pracownikiem. Stwierdził, że zachowanie Zbigniewa N. polegające na ustaleniu wyższych cen produktów nie było bezprawne i zawinione, bowiem wymóg uzyskania uprzedniej zgody prezesa zarządu spółki na przedstawienie oferty cenowej strategicznym klientom w praktyce nie był stosowany.
Skoro w rzeczywistości procedury wewnętrzne spółki od dawna nie były wymagane, a pracownik „jak zwykle” wykonał swoje obowiązki, to nie działał z przekroczeniem uprawnień, ani z naruszeniem obowiązku sumiennego wykonywania pracy. Nie można mu więc zarzucić ciężkiego (zawinionego) naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.