Stan faktyczny: Jarosław B., pracownik spółki P., należał do władz jednego ze związków zawodowych działających u pracodawcy. 11 marca 2005 r. pracownik ten pobił dwóch działaczy konkurencyjnego związku, również zatrudnionych w spółce P. Do incydentu doszło już poza godzinami i miejscem pracy. Gdy pracodawca się o tym dowiedział wypowiedział Jarosławowi B. umowę o pracę z powodu „rażącego naruszenia zasad współżycia społecznego, polegającego na pobiciu współpracowników”. Pracodawca zaznaczył, że nie może dalej zatrudniać Jarosława B., bowiem jego postępowanie w sposób ciężki narusza porządek i atmosferę w miejscu pracy oraz zasady współżycia społecznego w zakładzie pracy, a także zagraża bezpieczeństwu zatrudnionych w spółce pracowników. Jarosław B. odwołał się do sądu pracy twierdząc, że naruszenie zasad współżycia społecznego nie jest wystarczającym powodem do wypowiedzenia umowy o pracę. Sprawa dotarła aż do Sądu Najwyższego.

Zastosuj w praktyce: Jednym z podstawowych obowiązków pracownika jest przestrzeganie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego (art. 100 § 2 pkt 6 kp). Do naruszenia tego obowiązku może dojść m.in., gdy pracownik: wszczyna konflikty ze współpracownikami.

Takie naruszenie norm współżycia społecznego może być samodzielną przyczyną wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę. I – co ważne – pracodawca może zwolnić pracownika nie tylko wtedy, gdy do naruszenia tych norm dojdzie na terenie zakładu pracy (w godzinach pracy), ale także wtedy, gdy pracownik naruszy je już poza firmą, w czasie wolnym od pracy.

Ważne! Także chroniony działacz związkowy ma obowiązek przestrzegać norm współżycia społecznego. Gdy naruszy te normy, np. dopuści się czynów, takich jak pobicie współpracowników czy stosowanie wobec nich gróźb karalnych – w miejscu pracy lub nawet poza nim - może to być powodem wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę.