Staż pracy w firmie nie może wpływać na wysokość świadczenia

Maksymalna wysokość świadczenia urlopowego nie może przekroczyć kwoty odpisu podstawowego w danej grupie „odpisowej”, czyli w 2009 r. np. 1.000,04 zł dla pracowników zatrudnionych w normalnych warunkach. Jednakże ostateczna wysokość świadczenia urlopowego, którą otrzyma dany pracownik, w danej grupie „odpisowej” jest uzależniona od jego wymiaru czasu pracy. Przepis art. 3 ust. 4 ustawy o ZFŚS wprowadza bowiem w tym względzie zasadę proporcjonalności, z wyłączeniem jedynie pracowników młodocianych. Tej grupie pracowników świadczenie urlopowego wypłacasz w wysokości ustalonej w relacji do odpisu podstawowego na ZFŚS w zależności od roku nauki (do 5%, do 6%, do 7% podstawy naliczania odpisu), bez względu liczbę godzin ich pracy wykonywanej w ramach umowy o pracę.

Na wysokość świadczenia nie ma natomiast wpływu ogólny staż pracy, ani okres zatrudnienia u danego pracodawcy w danym roku kalendarzowym. Staż pracy danego pracownika będzie miał oczywiście wpływ na jego uprawnienie i wymiar urlopu wypoczynkowego, który warunkuje samo prawo do otrzymania świadczenia urlopowego.

Wniosek pracownika o wypłatę świadczenia nie jest konieczny

Art. 3 ust. 5a ustawy o ZFŚS jednoznacznie określa termin wypłaty świadczenia urlopowego. Powinno być ono wypłacone najpóźniej w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie co najmniej 14-dniowego urlopu wypoczynkowego. Dlatego też, jego wypłata w innym terminie niż to przewiduje ustawa, może być uznana za naruszenie uprawnień pracowniczych, które jest zagrożone karą grzywny, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Jednocześnie należy zaznaczyć, że pracodawca, który zdecydował wypłacać świadczenie, nie powinien uzależniać jego wypłaty od złożenia przez pracownika specjalnego wniosku o wypłatę świadczenia. Świadczenie urlopowe jest bowiem wypłacane niejako z urzędu najpóźniej w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie urlopu wypoczynkowego (w wymiarze 14 kolejnych dni kalendarzowych), niezależnie od tego czy pracownik złoży wniosek w tej sprawie, czy nie.

„Podwójne” świadczenie – możliwe przy zmianie pracodawcy

Co do zasady świadczenie urlopowe jest świadczeniem jednorazowym w skali roku kalendarzowego, bez względu na to czy pracownik korzysta z bieżącego, czy z zaległego urlopu. Prawo pracownika do tego świadczenia przepisy ustawy o ZFŚS wiążą z faktem jego zatrudnienia u danego pracodawcy w danym roku kalendarzowym.

Może więc zdarzyć się sytuacja, że pracownik w danym roku kalendarzowym u jednego pracodawcy rozwiązuje umowę o pracę wykorzystawszy uprzednio 14 kolejnych dni kalendarzowych wypoczynku, a następnie w tym samym roku podejmuje zatrudnienie u innego pracodawcy, który wypłaca pracownikom takie świadczenie. Jeśli ten pracownik jest uprawniony do jeszcze jednej części urlopu obejmującej co najmniej 14 kolejnych dni kalendarzowych wypoczynku – i z niego skorzysta – wówczas nowy pracodawca również powinien wypłacić mu świadczenie urlopowe. Przepisy ustawy o ZFŚS nie wykluczają bowiem możliwości otrzymania przez pracownika świadczenia urlopowego drugi raz w tym samym roku kalendarzowym w związku ze zmianą miejsca zatrudnienia.

Podstawa prawna:

• art. 3 ust. 4 i ust. 5a ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335 ze zm.).